Σάββατο 29 Ιανουαρίου 2011
ΠΟΜΕΡΑΝΙΑΝ (POMERANIAN)
Μια από τις πιο μικρόσωμες ράτσες σκύλων. Το Πομεράνιαν, με τη χαρακτηριστική αλεπουδίστικη μουσούδα του και τη φουντωτή ουρά του, αποτελεί σήμερα δημοφιλή επιλογή για κατοικίδιο συντροφιάς. Χαρούμενο, ενεργητικό και ανεξάρτητο μα συνάμα πιστό και τρυφερό, το Πομεράνιαν έχει κλέψει τις καρδιές ζωόφιλων σε όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με το Διεθνή Κυνολογικό Όμιλο (Fédération Cynologique Internationale –IFC), το Πομεράνιαν ανήκει στην οικογένεια των Γερμανικών Σπιτζ (German Spitz) και είναι ο ...νάνος της οικογένειας, γνωστό σε πολλές χώρες με την ονομασία Dwarf German Spitz.
pom_flower
pom_cute proud_pom
pom_puppy pomwhiite pom_pup
ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Το Πομεράνιαν είναι σκύλος πολύ μικρού μεγέθους, με συμπαγές σώμα. Έχει μακριά μουσούδα σαν αλεπούς και όρθια, στητά αυτιά. Τα μάτια του είναι σκουρόχρωμα και αμυγδαλωτά και η έκφρασή του ζωηρή και έξυπνη. Έχει ιδιαίτερα φουντωτό και αφράτο τρίχωμα και η ουρά του είναι χαρακτηριστική. Είναι «φτερωτή» και γυρίζει προς τα πίσω, κολλώντας στο σώμα και ανοίγοντας σαν βεντάλια, κάνοντας το Πομεράνιαν μοναδικό στην εμφάνιση και ακαταμάχητο.
Ύψος: 18-30 cm
Βάρος: 1-3 kg
Χρώμα και Τρίχωμα: Το τρίχωμά του αποτελείται από δύο στρώματα. Το εσωτερικό στρώμα είναι πυκνό, μαλακό και φουντωτό και το εξωτερικό πολύ μακρύ, ίσιο και τραχύ. Η ουρά είναι ιδιαίτερα φουντωτή και υπάρχει άφθονο τρίχωμα, σαν...χαίτη γύρω από το λαιμό και το στήθος.
Στο Πομεράνιαν εμφανίζονται σχεδόν όλα τα χρώματα, χρωματικά μοτίβα και παραλλαγές. Τα πιο συνήθη χρώματα είναι το μονόχρωμο καστανοκόκκινο, πορτοκαλοκόκκινο, μαύρο, καφέ, κρεμ και άσπρο.
white_pom black_pom pom_red
Άσπρο Μαύρο Καστανοκόκκινο
Μπορεί να είναι parti-colored -άσπρο με σημάδια από ένα ή περισσότερα χρώματα-,
μαύρο με ανοιχτό κιτρινωπό καφέ και πολλοί άλλοι συνδυασμοί.
pom_parti parti_pom2 black&tan_pom
Άσπρο με καστανοκόκκινo
Άσπρο με μαύρο Μαύρο με κιτρινοκαφέ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
Το Πομεράνιαν είναι γεμάτο ζωντάνια, δραστήριο και περίεργο, πάντα σε επιφυλακή, με ιδιαίτερα ευχάριστη και χαρούμενη προσωπικότητα.
Είναι πολύ πιστό και αφοσιωμένο στο αφεντικό και την οικογένειά του, αλλά μπορεί να γίνει πεισματάρικο και ιδιόρρυθμο, γι’ αυτό απαιτείται αυστηρότητα και συνέπεια από τη μεριά του ιδιοκτήτη. Μπορεί να γίνει απαιτητικό με έναν...μαλακό ιδιοκτήτη, εκμεταλλευόμενο τις αδυναμίες του.
Είναι έξυπνο και πρόθυμο να μάθει, έτσι μπορεί να εκπαιδευτεί εύκολα.
Έχετε υπόψη ότι το Πομεράνιαν είναι περήφανο και τολμηρό και πολλές φορές αψηφά το μικρό του μέγεθος, με αποτέλεσμα να μη διστάζει να επιτεθεί σε μεγαλύτερους σκύλους. Σε γενικές γραμμές όμως, οι σχέσεις του με άλλους σκύλους και άλλα κατοικίδια είναι συνήθως πολύ καλές, δεδομένου ότι οι συστάσεις θα γίνουν από νωρίς και με το σωστό τρόπο.
Έχει την τάση να είναι επιφυλακτικό προς τους ξένους και να γαβγίζει ακατάπαυστα όποτε κάποιος άγνωστος εισέλθει στην ιδιοκτησία του. Το γάβγισμά του είναι ιδιαίτερα ηχηρό καθιστώντας το ένα εξαίρετο σκύλο φύλακα μια και προειδοποιεί για τυχόν παραβίαση της ιδιοκτησίας σας. Το μικρό του μέγεθος βέβαια περιορίζει το ρόλο του ως σκύλο φύλακα. Το Πομεράνιαν απλά σας προειδοποιεί. Τα υπόλοιπα είναι στο χέρι σας!
Είναι τρυφερό και συνάμα περήφανο και ανεξάρτητο, ίσως το πιο ανεξάρτητο από τις ράτσες-μινιατούρες. Αν και είναι θαυμάσιος σύντροφος και απολαμβάνει να περνά χρόνο με την οικογένεια, εντούτοις δεν προσκολλάται πάνω σας.
Δε συνίσταται για πολύ μικρά παιδιά. Η υπερβολική σημασία και προσοχή που προέρχεται από μικρά παιδιά, μπορεί να το κάνουν νευρικό και οξύθυμο. Τα πηγαίνει όμως εξαιρετικά καλά με μεγαλύτερα, πιο πειθαρχημένα παιδιά.
Το ευχάριστο ταμπεραμέντο του και η τρυφερή του φύση, το καθιστούν ιδανικό σύντροφο για ηλικιωμένα άτομα.
ΦΡΟΝΤΙΔΑ
Χρειάζεται αυστηρή και συνεπή εκπαίδευση μια και μπορεί να γίνει πεισματάρικο και απαιτητικό αν οι συνθήκες του το επιτρέπουν. Δώστε ιδιαίτερη σημασία στο θέμα της υποδοχής των ξένων. Μάθετε στο Πομεράνιαν ότι είναι εντάξει να γαβγίζει όταν εντοπίσει ξένους στην ιδιοκτησία σας, αλλά μετά πρέπει να σταματά.
Είναι δραστήριο και ζωηρό και χρειάζεται καθημερινή βόλτα και παιχνίδι. Αν έχετε πρόσβαση σε ασφαλή έκταση όπου μπορεί να τρέξει χωρίς το λουρί του, ακόμα καλύτερα. Η ελλιπής άσκηση, η πλήξη και η ανία οδηγούν το σκύλο αυτό σε ποικίλα προβλήματα συμπεριφοράς.
Το πολύ μακρύ, διπλό τρίχωμά του, χρειάζεται συχνό χτένισμα, περίπου 2 φορές την εβδομάδα. Αν και χρονοβόρα, η διαδικασία αυτή είναι σχετικά εύκολη. Το Πομεράνιαν μαδάει ολόχρονα και το εσωτερικό στρώμα του τριχώματος μαδάει μια ή δύο φορές το χρόνο.
Καθαρίζετε συχνά τα μάτια, τα αυτιά και κόβετε τα νύχια του. Τα δόντια του πρέπει επίσης να τυγχάνουν της πρέπουσας φροντίδας. Συχνά εμφανίζει οδοντικά προβλήματα και τείνει να χάνει τα δόντια του σε σχετικά νεαρή ηλικία. Απαιτείται λοιπόν ιδιαίτερη φροντίδα στο θέμα των δοντιών. Ξηρά τροφή καλής ποιότητας, βούρτσισμα, ειδικές βιταμίνες και άλλα σκευάσματα, συχνές επισκέψεις στο κτηνίατρο για check-up και καθαρισμό είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της καλής υγείας των δοντιών και των ούλων.
Μην το κάνετε μπάνιο πολύ συχνά, καθώς αυτό μπορεί να απομακρύνει σημαντικά έλαια οδηγώντας σε κακή κατάσταση του δέρματος και του τριχώματος.
Τα κουταβάκια είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και εύθραυστα λόγω του μικρού τους μεγέθους, γι’ αυτό απαιτείται προσοχή.
Συνήθως, οι εγκυμονούσες θηλυκές χρειάζονται καισαρική τομή για να γεννήσουν.
ΥΓΕΙΑ
Ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα υγείας είναι μία πάθηση η οποία προκαλεί μετακίνηση της επιγονατίδας (Luxating patella).
Είναι επιρρεπές σε καρδιακά και δερματικά προβλήματα, ιδιαίτερα αλλεργίες.
Επιρρεπές σε μολύνσεις του ματιού και παθήσεις όπως καταρράκτη και ξηροφθαλμία.
Έχει οδοντικά προβλήματα και τείνει να χάνει τα δόντια του σε σχετικά νεαρή ηλικία.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΖΩΗΣ
15 χρόνια.
Μια από τις πιο μικρόσωμες ράτσες σκύλων. Το Πομεράνιαν, με τη χαρακτηριστική αλεπουδίστικη μουσούδα του και τη φουντωτή ουρά του, αποτελεί σήμερα δημοφιλή επιλογή για κατοικίδιο συντροφιάς. Χαρούμενο, ενεργητικό και ανεξάρτητο μα συνάμα πιστό και τρυφερό, το Πομεράνιαν έχει κλέψει τις καρδιές ζωόφιλων σε όλο τον κόσμο.
Σύμφωνα με το Διεθνή Κυνολογικό Όμιλο (Fédération Cynologique Internationale –IFC), το Πομεράνιαν ανήκει στην οικογένεια των Γερμανικών Σπιτζ (German Spitz) και είναι ο ...νάνος της οικογένειας, γνωστό σε πολλές χώρες με την ονομασία Dwarf German Spitz.
pom_flower
pom_cute proud_pom
pom_puppy pomwhiite pom_pup
ΕΜΦΑΝΙΣΗ
Το Πομεράνιαν είναι σκύλος πολύ μικρού μεγέθους, με συμπαγές σώμα. Έχει μακριά μουσούδα σαν αλεπούς και όρθια, στητά αυτιά. Τα μάτια του είναι σκουρόχρωμα και αμυγδαλωτά και η έκφρασή του ζωηρή και έξυπνη. Έχει ιδιαίτερα φουντωτό και αφράτο τρίχωμα και η ουρά του είναι χαρακτηριστική. Είναι «φτερωτή» και γυρίζει προς τα πίσω, κολλώντας στο σώμα και ανοίγοντας σαν βεντάλια, κάνοντας το Πομεράνιαν μοναδικό στην εμφάνιση και ακαταμάχητο.
Ύψος: 18-30 cm
Βάρος: 1-3 kg
Χρώμα και Τρίχωμα: Το τρίχωμά του αποτελείται από δύο στρώματα. Το εσωτερικό στρώμα είναι πυκνό, μαλακό και φουντωτό και το εξωτερικό πολύ μακρύ, ίσιο και τραχύ. Η ουρά είναι ιδιαίτερα φουντωτή και υπάρχει άφθονο τρίχωμα, σαν...χαίτη γύρω από το λαιμό και το στήθος.
Στο Πομεράνιαν εμφανίζονται σχεδόν όλα τα χρώματα, χρωματικά μοτίβα και παραλλαγές. Τα πιο συνήθη χρώματα είναι το μονόχρωμο καστανοκόκκινο, πορτοκαλοκόκκινο, μαύρο, καφέ, κρεμ και άσπρο.
white_pom black_pom pom_red
Άσπρο Μαύρο Καστανοκόκκινο
Μπορεί να είναι parti-colored -άσπρο με σημάδια από ένα ή περισσότερα χρώματα-,
μαύρο με ανοιχτό κιτρινωπό καφέ και πολλοί άλλοι συνδυασμοί.
pom_parti parti_pom2 black&tan_pom
Άσπρο με καστανοκόκκινo
Άσπρο με μαύρο Μαύρο με κιτρινοκαφέ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ
Το Πομεράνιαν είναι γεμάτο ζωντάνια, δραστήριο και περίεργο, πάντα σε επιφυλακή, με ιδιαίτερα ευχάριστη και χαρούμενη προσωπικότητα.
Είναι πολύ πιστό και αφοσιωμένο στο αφεντικό και την οικογένειά του, αλλά μπορεί να γίνει πεισματάρικο και ιδιόρρυθμο, γι’ αυτό απαιτείται αυστηρότητα και συνέπεια από τη μεριά του ιδιοκτήτη. Μπορεί να γίνει απαιτητικό με έναν...μαλακό ιδιοκτήτη, εκμεταλλευόμενο τις αδυναμίες του.
Είναι έξυπνο και πρόθυμο να μάθει, έτσι μπορεί να εκπαιδευτεί εύκολα.
Έχετε υπόψη ότι το Πομεράνιαν είναι περήφανο και τολμηρό και πολλές φορές αψηφά το μικρό του μέγεθος, με αποτέλεσμα να μη διστάζει να επιτεθεί σε μεγαλύτερους σκύλους. Σε γενικές γραμμές όμως, οι σχέσεις του με άλλους σκύλους και άλλα κατοικίδια είναι συνήθως πολύ καλές, δεδομένου ότι οι συστάσεις θα γίνουν από νωρίς και με το σωστό τρόπο.
Έχει την τάση να είναι επιφυλακτικό προς τους ξένους και να γαβγίζει ακατάπαυστα όποτε κάποιος άγνωστος εισέλθει στην ιδιοκτησία του. Το γάβγισμά του είναι ιδιαίτερα ηχηρό καθιστώντας το ένα εξαίρετο σκύλο φύλακα μια και προειδοποιεί για τυχόν παραβίαση της ιδιοκτησίας σας. Το μικρό του μέγεθος βέβαια περιορίζει το ρόλο του ως σκύλο φύλακα. Το Πομεράνιαν απλά σας προειδοποιεί. Τα υπόλοιπα είναι στο χέρι σας!
Είναι τρυφερό και συνάμα περήφανο και ανεξάρτητο, ίσως το πιο ανεξάρτητο από τις ράτσες-μινιατούρες. Αν και είναι θαυμάσιος σύντροφος και απολαμβάνει να περνά χρόνο με την οικογένεια, εντούτοις δεν προσκολλάται πάνω σας.
Δε συνίσταται για πολύ μικρά παιδιά. Η υπερβολική σημασία και προσοχή που προέρχεται από μικρά παιδιά, μπορεί να το κάνουν νευρικό και οξύθυμο. Τα πηγαίνει όμως εξαιρετικά καλά με μεγαλύτερα, πιο πειθαρχημένα παιδιά.
Το ευχάριστο ταμπεραμέντο του και η τρυφερή του φύση, το καθιστούν ιδανικό σύντροφο για ηλικιωμένα άτομα.
ΦΡΟΝΤΙΔΑ
Χρειάζεται αυστηρή και συνεπή εκπαίδευση μια και μπορεί να γίνει πεισματάρικο και απαιτητικό αν οι συνθήκες του το επιτρέπουν. Δώστε ιδιαίτερη σημασία στο θέμα της υποδοχής των ξένων. Μάθετε στο Πομεράνιαν ότι είναι εντάξει να γαβγίζει όταν εντοπίσει ξένους στην ιδιοκτησία σας, αλλά μετά πρέπει να σταματά.
Είναι δραστήριο και ζωηρό και χρειάζεται καθημερινή βόλτα και παιχνίδι. Αν έχετε πρόσβαση σε ασφαλή έκταση όπου μπορεί να τρέξει χωρίς το λουρί του, ακόμα καλύτερα. Η ελλιπής άσκηση, η πλήξη και η ανία οδηγούν το σκύλο αυτό σε ποικίλα προβλήματα συμπεριφοράς.
Το πολύ μακρύ, διπλό τρίχωμά του, χρειάζεται συχνό χτένισμα, περίπου 2 φορές την εβδομάδα. Αν και χρονοβόρα, η διαδικασία αυτή είναι σχετικά εύκολη. Το Πομεράνιαν μαδάει ολόχρονα και το εσωτερικό στρώμα του τριχώματος μαδάει μια ή δύο φορές το χρόνο.
Καθαρίζετε συχνά τα μάτια, τα αυτιά και κόβετε τα νύχια του. Τα δόντια του πρέπει επίσης να τυγχάνουν της πρέπουσας φροντίδας. Συχνά εμφανίζει οδοντικά προβλήματα και τείνει να χάνει τα δόντια του σε σχετικά νεαρή ηλικία. Απαιτείται λοιπόν ιδιαίτερη φροντίδα στο θέμα των δοντιών. Ξηρά τροφή καλής ποιότητας, βούρτσισμα, ειδικές βιταμίνες και άλλα σκευάσματα, συχνές επισκέψεις στο κτηνίατρο για check-up και καθαρισμό είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της καλής υγείας των δοντιών και των ούλων.
Μην το κάνετε μπάνιο πολύ συχνά, καθώς αυτό μπορεί να απομακρύνει σημαντικά έλαια οδηγώντας σε κακή κατάσταση του δέρματος και του τριχώματος.
Τα κουταβάκια είναι ιδιαίτερα ευάλωτα και εύθραυστα λόγω του μικρού τους μεγέθους, γι’ αυτό απαιτείται προσοχή.
Συνήθως, οι εγκυμονούσες θηλυκές χρειάζονται καισαρική τομή για να γεννήσουν.
ΥΓΕΙΑ
Ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα υγείας είναι μία πάθηση η οποία προκαλεί μετακίνηση της επιγονατίδας (Luxating patella).
Είναι επιρρεπές σε καρδιακά και δερματικά προβλήματα, ιδιαίτερα αλλεργίες.
Επιρρεπές σε μολύνσεις του ματιού και παθήσεις όπως καταρράκτη και ξηροφθαλμία.
Έχει οδοντικά προβλήματα και τείνει να χάνει τα δόντια του σε σχετικά νεαρή ηλικία.
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΖΩΗΣ
15 χρόνια.
Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011
ΣΙΒΗΡΙΚΟ ΧΑΣΚΥ
| | |
| Γενική Περιγραφή | Tο σώμα των Xάσκι είναι ελαφρά πιο μακρύ από το ύψος τους και η εικόνα τους είναι αθλητική, γεμάτη ισορροπία και χάρη. Tα μάτια τους είναι καστανά ή γαλανά ή καθένα από ένα χρώμα. Συχνά διαθέτουν μια λευκή μάσκα στο πρόσωπο και η έκφρασή τους είναι πάντα φυλική και δείχνει ζώο έτοιμο για δράση. Tα αυτιά είναι όρθια και τριγωνικά και το χρώμα τους μπορεί να είναι οποιοδήποτε, από λευκό έως μαύρο. |
| Προέλευση | Βόρεια Σιβηρία. |
| Aρχικός προορισμός φυλής | Bοηθούσε στο κυνήγι και έσερνε τα έλκηθρα με την λεία. |
| Xρώμα | Όλα τα χρώματα είναι αποδεκτά, ακόμα και το μαύρο ή κάτασπρο. |
| Mέγεθος | Mέτριο |
| Ύψος στα ακρώμια | θηλυκό αρσενικό |
| Bάρος | 16-23 kg 20-27 kg |
| Τρίχωμα – περιποίηση | Tρίχωμα πυκνό, μετρίου μήκους, σε δύο στρώσεις, με πυκνό και μακρύ εσωτερικό και σκληρό εξωτερικό. Xρειάζεται καλό βούρτσισμα τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα. Mαδάει πολύ σε «τούφες» δυο φορές τον χρόνο, εκτός αν μένει σε διαμέρισμα. Σ’ αυτή την περίπτωση μπορεί να μαδάει όλο τον χρόνο. |
| Aνάγκη για άσκηση | Xρειάζεται έντονη και συνεχή άσκηση – όχι απλή βόλτα αλλά τρέξιμο - και δεν μπορεί να μείνει κλεισμένο στο σπίτι. |
| Xαρακτήρας | Aυτόνομο, φιλικό, λίγο ανυπάκουο και σκληροτράχηλο. Έξυπνο, επικοινωνιακό, δύσπιστο και πολλές φορές επιθετικό απέναντι σε άτομα που δεν γνωρίζει ή σε άλλα σκυλιά. |
| Εκπαίδευση | Πρέπει να γνωρίζουμε καλά τη φυλή, να εκπαιδευτεί από πολύ νωρίς και να μην περιμένουμε την απόλυτη υπακοή. Bαριέται εύκολα και έχει την τάση να ακούει μόνο όταν θέλει. |
| Eιδικές ικανότητες | Kουβαλάει βαριά φορτία, τραβάει έλκηθρα, γίνεται ένας καλός συνεργάτης. |
| Eυαισθησίες φυλής – ασθένειες | Aν και είναι ανθεκτικό στις ασθένειες υπάρχει περίπτωση να παρουσιάσει δυσπλασία και οφθαλμολογικές ασθένειες όπως καταράκτη, ενώ ελάττωμα θεωρείται και η ατελής σύνδεση της οδοντοστοιχίας. |
| Kατάλληλο για | σκυλί εργασίας, συνεργάτης, όπως και για να σύρει πολύ βαριά φορτία. |
| Aκατάλληλο για | φύλακας, προστασία και για ανθρώπους που θέλουν ένα σκύλο για «μέσα στο σπίτι» και που δεν φεύγουν ποτέ από την πόλη (μαζί του!). |
Δευτέρα 17 Ιανουαρίου 2011
ΚΑΝΙΣ – ΠΟΥΝΤΛ / CANICHE - POODLE
ΡΑΤΣΑ: Κανίς, Πουντλ.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Γαλλία.
ΙΣΤΟΡΙΑ: Θεωρείται το “Εθνικό σκυλί της Γαλλίας” αλλά οι θεωρίες για την πραγματική καταγωγή του διίστανται, πάντως αυτό το σκυλί ήταν γνωστό στην Νότια και Κεντρική Ευρώπη από τον 16ο αιώνα. Αυτό το κομψό σκυλί σαλονιού, στην αρχή ήταν κυνηγόσκυλο και ειδικευόταν στο κυνήγι υδρόβιων καθώς επίσης και στο να βρίσκει την πανάκριβη τρούφα. Το κούρεμα που γίνεται στο Κανίς δεν είναι μόδα της εποχής μας, αλλά οι κυνηγοί υδρόβιων για να μην βαραίνει το σκυλί από το νερό, να είναι ευκίνητο και να μην κρυώνει, το κούρευαν αφήνοντας τρίχωμα στα σημεία που χρειαζόταν προστασία ενώ η τούφα στην άκρη της ουράς ήταν για να φαίνεται όταν κολυμπούσε. Έτσι σύντομα στη Γαλλία έγινε της μόδας το κούρεμα σε αυτά τα σκυλία και από σκυλί κυνηγιού έγινε σκυλί συντροφιάς και η αγαπημένη ράτσα της αριστροκρατίας, ειδικά στο Παρίσι του 19ου αιώνα.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Είναι σκυλί μεσαίου μεγέθους, το ύψος του κυμαίνεται από 35 μέχρι 45 εκ. και το βάρος του από 15 μέχρι 20 κιλά. Το σώμα του είναι δυνατό και μυώδες. Έχει σγουρό τρίχωμα που δεν μαδάει και τα χρώματά του είναι το άσπρο, μαύρο, καφέ, γκρι και βερικοκί. Έχει ζωηρά μάτια και τα αυτιά του ξεκινάνε χαμηλά και είναι καλυμμένα με πλούσιο τρίχωμα. Εκτός από το Κανονικό Κανίς υπάρχει το Μεγάλο Κανίς (Υ. 45-60 εκ.), το Κανίς Μινιατούρα (Υ. 28-35 εκ.) και το Κανίς “toy” (25-28 εκ.)
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ: Είναι ενεργητικό, δραστήριο, πιστό, φιλικό και περήφανο σκυλί. Εκπαιδεύεται εύκολα, ειδικά όταν η εκπαίδευση γίνεται σαν παιχνίδι, είναι υπομονετικό, αγαπά πολύ τα παιδιά και μπορεί να παίζει άφοβα μαζί τους.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΝΙΣ: Είναι πολύ καλός σκύλος συντροφιάς, ζει σε διαμέρισμα και κοιμάται μέσα στο σπίτι. Δεν μαδάει, χρειάζεται επαγγελματική περιποίηση 2-3 φορές το χρόνο και για να μην μπερδεύεται το τρίχωμά του πολύ τακτικό βούρτσισμα. Χρειάζεται αρκετή ποσότητα τροφής και αρκετή άσκηση.
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Γαλλία.
ΙΣΤΟΡΙΑ: Θεωρείται το “Εθνικό σκυλί της Γαλλίας” αλλά οι θεωρίες για την πραγματική καταγωγή του διίστανται, πάντως αυτό το σκυλί ήταν γνωστό στην Νότια και Κεντρική Ευρώπη από τον 16ο αιώνα. Αυτό το κομψό σκυλί σαλονιού, στην αρχή ήταν κυνηγόσκυλο και ειδικευόταν στο κυνήγι υδρόβιων καθώς επίσης και στο να βρίσκει την πανάκριβη τρούφα. Το κούρεμα που γίνεται στο Κανίς δεν είναι μόδα της εποχής μας, αλλά οι κυνηγοί υδρόβιων για να μην βαραίνει το σκυλί από το νερό, να είναι ευκίνητο και να μην κρυώνει, το κούρευαν αφήνοντας τρίχωμα στα σημεία που χρειαζόταν προστασία ενώ η τούφα στην άκρη της ουράς ήταν για να φαίνεται όταν κολυμπούσε. Έτσι σύντομα στη Γαλλία έγινε της μόδας το κούρεμα σε αυτά τα σκυλία και από σκυλί κυνηγιού έγινε σκυλί συντροφιάς και η αγαπημένη ράτσα της αριστροκρατίας, ειδικά στο Παρίσι του 19ου αιώνα.
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ: Είναι σκυλί μεσαίου μεγέθους, το ύψος του κυμαίνεται από 35 μέχρι 45 εκ. και το βάρος του από 15 μέχρι 20 κιλά. Το σώμα του είναι δυνατό και μυώδες. Έχει σγουρό τρίχωμα που δεν μαδάει και τα χρώματά του είναι το άσπρο, μαύρο, καφέ, γκρι και βερικοκί. Έχει ζωηρά μάτια και τα αυτιά του ξεκινάνε χαμηλά και είναι καλυμμένα με πλούσιο τρίχωμα. Εκτός από το Κανονικό Κανίς υπάρχει το Μεγάλο Κανίς (Υ. 45-60 εκ.), το Κανίς Μινιατούρα (Υ. 28-35 εκ.) και το Κανίς “toy” (25-28 εκ.)
ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ: Είναι ενεργητικό, δραστήριο, πιστό, φιλικό και περήφανο σκυλί. Εκπαιδεύεται εύκολα, ειδικά όταν η εκπαίδευση γίνεται σαν παιχνίδι, είναι υπομονετικό, αγαπά πολύ τα παιδιά και μπορεί να παίζει άφοβα μαζί τους.
ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΝΙΣ: Είναι πολύ καλός σκύλος συντροφιάς, ζει σε διαμέρισμα και κοιμάται μέσα στο σπίτι. Δεν μαδάει, χρειάζεται επαγγελματική περιποίηση 2-3 φορές το χρόνο και για να μην μπερδεύεται το τρίχωμά του πολύ τακτικό βούρτσισμα. Χρειάζεται αρκετή ποσότητα τροφής και αρκετή άσκηση.
Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011
Χαρακτήρας
Το boerboel είναι ένας υπάκουος και ευφυής σκύλος με ισχυρά ένστικτα φύλαξης. Παρόλο το μέγεθος τα πάει πολύ καλά με τα παιδιά, ειδικά αυτα που γνωρίζει.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Μπεζ, καστανό με ή χωρίς πιτσιλιές άλλου χρώματος
Τρίχωμα : κοντό
Υψος : αρσενικά 64-70 cm θηλυκά 59-65 cm
Βάρος: αρσενικά έως 90 kg θηλυκά έως 70 kg
Προβλήματα
Χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα υγείας ή συμπεριφοράς. Χρειάζεται κυρίαρχο ιδιοκτήτη.
Χρήσεις
Φύλαξη
Χαρακτήρας
Ο γερμανικός ποιμενικός είναι ένας σχετικά μεγαλόσωμος δυνατός σκύλος με ωραίες αναλογίες.Θεωρείται σκύλος εργασίας και είναι θαρραλέος, υπάκουος και πάντα σε επαγρύπνηση. Εξαιρετικά πιστός, με αυτοπεποίθηση και ψηλό δείκτη νοημοσύνης. Άριστα εκπαιδεύσιμος με εξαιρετική ικανότητα μάθησης. Ο γερμανικός ποιμενικός λατρεύει να βρίσκεται με τα μέλη της οικογένειάς του ενώ είναι επιφυλακτικός με τους ξένους. Χρειάζεται κοινωνικοποίηση και εκπαίδευση για να μην γίνει επιθετικός.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Μαύρο με καφέ και μαύρη μουσούδα.
Τρίχωμα : κοντό
Υψος : αρσενικά 60-65 cm θηλυκά 55-60 cm
Βάρος: 35-40 kg
Προβλήματα
Πιθανά προβλήματα υγείας είναι δυσπλασία, δυσπεψία, επιληψία
Χρήσεις
Φύλαξη, σωματοφυλακή, διάσωση, οδηγός για τυφλούς, σκύλος αστυνομίας
Groenedael (βέλγικος ποιμενικός)
Χαρακτήρας
Το groenedael είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς τύπους βέλγικου ποιμενικού. Οι άλλοι 3 είναι το Tervuren, το Malinois και το Laekenois. Το groenedael είναι ένας πολύ κομψός, μυώδης αλλά ευκίνητος σκύλος. Έχει ψηλό δείκτη ευφυίας, είναι υπάκουος, συγκροτημένος με ισχυρά ένστικτα φύλαξης. Χρειάζεται κοινωνικοποίηση από μικρή ηλικία για να μην γίνει ντροπαλός ή ευαίσθητος. Χρειάζεται επίσης εντατική αλλά όχι σκληρή εκπαίδευση μιας και μπορεί να γίνει μη συνεργάσιμος όταν βρεθεί υπό πίεση. Ως σκύλος εργασίας, έχει ανάγκη από αρκετή καθημερινή άσκηση.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Μαύρο, μαύρο με λευκό στο στέρνο, το πιγούνι ή τις πατούσες.
Τρίχωμα : πυκνό, σχετικα μακρύ αλλά πιο κοντό στα πόδια
Υψος : αρσενικά 61-66 cm θηλυκά 56-61cm
Βάρος: αρσενικά 29-34 kg θηλυκά 27-32 kg
Προβλήματα
Χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα υγείας.
Χρήσεις
Φύλαξη, σωματοφυλακή, σκύλος αστυνομίας, σκύλος συντροφιάς
Χαρακτήρας
Το rottweiler είναι ένας πληθωρικός, μυώδης, ευφυής, ογκώδης αλλά αθλητικός σκύλος. Με αξιόπιστο ταμπεραμέντο, και ισχυρά ένστικτα φύλαξης χώρου και προστασίας των οικείων του. Είναι ένας σοβαρός σκύλος με αυτοπεποίθηση αλλά χρειάζεται εκπαίδευση προκειμένου να μην γίνει ανεξέλεγκτα επιθετικός.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Μαύρο με καφέ κηλίδες στα μάγουλα και τα πόδια
Τρίχωμα : κοντό
Υψος : αρσενικά 61-69 cm θηλυκά 56-63cm
Βάρος: αρσενικά 43-59 kg θηλυκά 38-52 kg
Προβλήματα
Έχει ευπαθείς χιαστούς στα γόνατα, επιρρεπής σε δυσπλασίες. Δυσφορίας σε ψηλές θερμοκρασίες.
Χρήσεις
Φύλαξη χώρου, σωματοφυλακή.
Χαρακτήρας
Γεροδεμένος και δυνατός. Από τις πιο παρεξηγημένες φυλές. Σε αντίθεση με τις φήμες, αυτός ο σκύλος δεν μισεί τους ανθρώπους ούτε 'τρώει' ανθρώπους. Έχει κάποια θέματα με άλλους σκύλους ή άλλα ζώα αλλά και αυτά αντιμετωπίζονται με κοινωνικοποίηση από πολύ μικρή ηλικία. Το pitbull είναι διασκεδαστικό, πιστό με καλή συμπεριφορά απέναντι σε ενήλικες και σε παιδιά. Υπάκουο, ζωηρό ενώ είναι επίσης θαρραλέος και έξυπνος φύλακας. Χρειάζεται υπεύθυνο ιδιοκτήτη προκειμένου να μην αναπτύξει επιθετική συμπεριφορά.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Οποιοδήποτε χρώμα είναι αποδεκτό
Τρίχωμα : κοντό
Υψος : 46-56 cm
Βάρος: αρσενικά 20-50 kg
Προβλήματα
Χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα υγείας. Σε μερικά έχουν παρατηρηθεί δυσπλασίες, αλλεργία στο γρασίδι, καρδιοπάθειες.
Χρήσεις
Φύλαξη χώρου.
Χαρακτήρας
To boxer είναι χαρωπό, παιχνιδιάρικο, ενεργητικό και περίεργο. Με ψηλό δείκτη νοημοσύνης και μεγάλη ικανότητα για εκπαίδευση. Ιδανικό για διαγωνισμούς υπακοής. Βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση και δένεται πολύ με την οικογένειά του. Τα πάει πολύ καλά με τα παιδιά αλλά και με άλλα ζώα, ακόμα και με τις γάτες. Έχει φυσική προδιάθεση για φύλαξη χώρου και αγαπημένων προσώπων.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Καφέ με άσπρες περιοχές και κοκκινωπές σκιές
Τρίχωμα : κοντό
Υψος : αρσενικά 56-63 cm θηλυκά 53-61cm
Βάρος: αρσενικά 27-32 kg θηλυκά 24-29 kg
Προβλήματα
Κάποιες από τις πιο συχνές ασθένειες είναι καρδιοπάθειες, αλλεργίες στο δέρμα, επιληψία και δυσπλασίες.
Χρήσεις
Φύλαξη, συντροφιά
Χαρακτήρας
Το labrador είναι ένας μεγαλόσωμος, μυώδης σκύλος. Είναι αξιαγάπητος, ευχάριστος με μεγάλη υπομονή. Πανέξυπνος, πιστός, πρόθυμος, πολύ ενεργητικός και παιχνιδιάρης ιδιαίτερα μέσα στο νερό μιας και λατρεύει το κολύμπι. Τα labrador έχουν πολύ αξιόπιστο χαρακτήρα, είναι φιλικά και φανταστικά με τα παιδιά και τους άλλους σκύλους. Μπορεί να γίνει καταστροφικός με διάφορα αντικείμενα αν παραμελείται.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Όλο μαύρο, όλο λευκό, σοκολατί
Τρίχωμα : κοντό
Υψος : αρσενικά 56-61 cm θηλυκά 53-58 cm
Βάρος: αρσενικά 27-34 kg θηλυκά 25-32 kg
Προβλήματα
Δυσπλασίες, προβλήματα όρασης
Χρήσεις
Κυνήγι, ανίχνευση, φύλαξη, ανίχνευση ναρκωτικών, οδηγός τυφλών, διάσωση
Χαρακτήρας
Αυτό το μικρόσωμο σκυλάκι αγνοεί το μέγεθός παντελώς το μέγεθός του. Είναι περιπετειώδες, πολύ ενεργητικό, θαρραλέο, πιστό και πανέξυπνο. Είναι εξαιρετική συντροφιά αλλά επιφυλακτικό με τους ξένους και ίσως επιθετικό σε άλλους σκύλους και μικρά ζώα. Αν του επιτραπεί θα προσπαθήσει να γίνει ο κυρίαρχος του σπιτιού.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Χρυσαφί με μαύρο
Τρίχωμα : πολύ μακρύ
Υψος : 15-17 cm
Βάρος: έως 3,2 kg
Προβλήματα
Κάποια παρουσιάζουν βρογχίτιδα, προβλήματα στην πέψη και προβλήματα με τα δόντια τους. Πτώσεις ή χτυπήματα μπορεί να προκαλέσουν εύκολα σπασίματα λόγω των εύθραυστων κοκάλων τους. Προβλήματα στον τοκετό για τα θηλυκά.
Χρήσεις
Συντροφιά
Χαρακτήρας
Ένα μικρόσωμο σκυλάκι ιδανικό για συντροφιά. Θαρραλέο, ζωηρό, περήφανο και πανέξυπνο. Έχει ανάγκη από αγάπη και στοργικότητα αλλά μπορεί να γίνει πεισματάρικο και ιδιότροπο αν δεν του επιβληθεί ο ιδιοκτήτης του. Είναι πολύ πιστά και δένονται πολύ με τον ιδιοκτήτη τους, του οποίου το πρόσωπο τους αρέσει να γλύφουν με κάθε ευκαιρία. Δεν είναι κατάλληλα για παιδιά. Χωρίς κοινωνικοποίηση από μικρή ηλικία μπορεί να γίνουν επιθετικά προς τους ξένους και τα άλλα ζώα.
Σωματικά χαρακτηριστικά
Χρώμα : Οποιοδήποτε χρώμα είναι αποδεκτό
Τρίχωμα : κοντό ή μακρύ
Υψος : 15-23 cm
Βάρος: 1-3 kg
Προβλήματα
Προβλήματα με τον κερατοειδή και γλαύκωμα. Επιρρεπείς στα κρυώματα, άγχος και ρευματισμούς. Τα μωρά chihuahua γεννιούνται με μεγάλο κεφάλι με αποτέλεσμα να χρειάζονται καισαρική.
Χρήσεις
Συντροφιά
Πέμπτη 13 Ιανουαρίου 2011
TA ΠPΩTA ΛAMΠPANTOP
labrador
"Δεν υπάρχει ένας ζωντανός ίσος στην κυνοειδή φυλή "
(Σημειώσεις απο το Stud Book του Duke of Buccleuch's Labrador Retrievers)
Οι ψαράδες και οι φαλαινοθήρες έπλευσαν στον αποκαλούμενο "νέο κόσμο" από το δέκατο πέμπτο αιώνα. Το 1494 η νέα γη "ανακαλύφθηκε" από τους εμπόρους από το Μπρίστολ, και το 1504 η επιχείρηση του Μπρίστολ καθιέρωσε τον πρώτο οικισμό της.
Η αλιευτική βιομηχανία της νέας γης αυξήθηκε και ευημέρησε, ενώ οι στόλοι των αλιευτικών σκαφών από την Αγγλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλίευσαν τα κρύα νερά.
labradorsΤο 1662, ο W.E. Cormack, ένας ντόπιος του ST John, νέας γης, ταξίδεψε με τα πόδια σε ολόκληρη τη χώρα. Στον απολογισμό του ταξιδιού του έγραψε ότι είδε τα μικρά σκυλιά ύδατος, τα οποία περιέγραψε τόσο "αξιοθαύμαστα εκπαιδευμένους retrievers και είναι και σε άλλα χρήσιμα - - το ομαλό ή με κοντά μαλλιά σκυλί προτιμάται, επειδή στον παγωμένο καιρό, το μακρότριχο είδος γεμίζει με πάγο όταν βγεί από το νερό."
το με κοντά μαλλιά σκυλί" ήταν αυτό που ήρθαμε να ξέρουμε ως retriever του Λαμπραντόρ, ενώ το "μακροτριχο μαλλιαρό είδος" ήταν το Newfoundlander. Δεν διασταυρώθηκαν.
ben of hyde
Τα σκυλιά που εξελίχθηκαν σε retrievers λέγονταν κυνηγόσκυλα του ST Huberts. Χρησιμοποιήθηκαν για να βοηθήσουν να φέρουν την λεία στους ψαράδες. Αργότερα το κυνηγόσκυλο του ST Huberts έγινε γνωστό όπως το μικρότερο Newfaoudland, ή συχνότερα το σκυλί ύδατος του ST Johns, και τελικά το σημερινό τους όνομα Labrador Retriever.
Τα σκυλιά των ψαράδων όχι μόνο έπρεπε να βοηθήσουν να μεταφέρουν στη μεταφορά των δικτυών και να ανακτήσουν τα ψάρια που βγήκαν απο αυτά, αλλά έπρεπε επίσης να είναι σε θέση να ανακτήσουν τα πουλιά και τα υδρόβια πουλιά στο κυνήγι.
labradors
Το 1830 ο συνταγματάρχης Hawker αναφέρθηκε στα σκυλιά ύδατος του ST Johns ως, "κατά πολύ το καλύτερα για οποιοδήποτε είδος κυνηγιού είναι γενικά μαύρος και όχι μεγαλύτερος από έναν pointer, πολύ δυνατός στα πόδια με την κοντή ομαλή τρίχα και η ουρά του δεν κατσαρώνει τόσο πολύ, εξαιρετικά γρήγορα ανακτά, κολυμπά και παλεύει."."
Δεν πήρε πολύ πριν να αρχίσουν οι ψαράδες να φέρνουν πίσω όχι μόνο αλιεία από την νέα γη, αλλά και μερικά από καλύτερα retrievers, για να πωληθούν στην αγορά. Ο κύριος λιμένας της εισαγωγής για τα "σκυλιά ύδατος του ST Johns" ήταν ο λιμένας Poole, και στο 1830 αυτά τα πολύτιμα σκυλιά πήγαν στα εκλεκτικά προγράμματα αναπαραγωγής στην Αγγλία και τη Σκωτία..
Αλλά ενώ η αναπαραγωγή στη Μεγάλη Βρετανία συνεχίστηκε, οι βαριοί φόροι σκυλιών στον Καναδά, καθώς επίσης και ένας αγγλικός νόμος καραντίνας, σήμαναν το τέλος για το αρχικό απόθεμα αναπαραγωγής στη νέα γη.
ο 5ος δούκας Buccleuch και ο 7ος δούκας Queensberry, διαδέχτηκαν τον πατέρα τους dukedom Buccleuch το 1819. Ο 5ος δούκας ήταν επίσης ένας από τον πρώτους που εισήγαγε τα σκυλιά του Λαμπραντόρ από τη νέα γη στο 1830, ακριβώς όπωςο αδελφός του Lord John Scott, και 2ος Earl of Malmesbury.
Στα βιβλία εκτροφείου του βρίσκουμε τα σκυλιά που ανήκουν τα πρώτα -πρώτα καταγραμμένα retrievers του Λαμπραντόρ: Lord Malmesbury's Sweep (1877) και Lord Malmesbury's Juno (1878). . Παρήγαγαν την Buccleuch Ned (1882). Σε μια επιστολή του το 1887, στον 6ο δούκα Buccleuch, ο 3ος κόμης Malmesbury αποκάλεσε αρχικά τα σκυλιά "σκυλιά του Λαμπραντόρ." "Tα λέμε πάντα τα σκυλιά του Λαμπραντόρ και έχω κρατήσει τη φυλή τόσο καθαρή όσο θα μπορούσα από τον πρώτο που είχα -- η πραγματική φυλή μπορεί να αναγνωρισθεί από το κοντό τρίχωμα που διώχνει το νερό όπως το πετρέλαιο, και, πάνω απο όλα, μια ουρά όπως μια ενυδρίδα."
stud book
H πρώτη σελίδα Stud Book του Duke of Buccleuch's Labrador Retrievers
Όταν άρχισαν να οργανώνονται κυνήγι του φασιανού, και ο αγριόγαλλος και οι πέρδικες έγιναν δημοφιλείς μεταξύ της ανώτερης τάξης προς το τέλος του δέκατου όγδοου και των δέκατων έννατου αιώνα, το retriever του Λαμπραντόρ έγινε δημοφιλές, και όλο και περισσότεροι pointers και setters αντικαταστάθηκαν με retrievers.
Στις 7 Ιουλίου ..1903 το retriever του Λαμπραντόρ αναγνωρίστηκε αρχικά ως ειδική φυλή από τη Kυνολογικό Όμιλο, όταν αποφασίστηκε να δοθούν οι κατηγορίες στον Όμιλο παρουσιάζει τα Labradors ως χωριστή φυλή. Στις 3 Νοεμβρίου ..1903, το retriever του Λαμπραντόρ αναγνωρίστηκε οριστικά ως χωριστή φυλή, και στις 3 Ιανουαρίου ..1905, η φυλή ταξινομήθηκε χωριστά ως υποποικιλία retrievers.
AvonΜέχρι το 1880 όλα σχεδόν τα Labrador (st John's dogs) είχαν εξαφανιστεί από την Αγγλία. Μία τυχερή συνάντηση μεταξύ των Earl of Malmesbury σε ηλικία 75 χρονών με τον Duke of Buccleuch (1831-1914) και τον Duke of Home (1834-1918) έσωσε τα λαμπραντόρ απο την εξαφάνιση. Όταν συμμετείχαν σε κυνήγι οι δύο άνδρες εντυπωσιάστηκαν απο την ικανότητα των σκύλων του Malmesbury ο οποίος τους έδωσε μερικά για να συνεχίσουν το πρόγραμμα αναπαραγωγής αυτά τα σκυλιά ήταν η Ned (1882) και ο Avon (1865)
Στην φωτογραφία κάτω φαίνονται 2 απο τα τελευταία Newfoundland St. John dogs ο συγγραφέας Richard Wolters έγραψε στο βιβλίο του το Labrador Retriever ότι αυτά τα δύο αρσενικά επιβίωσαν γιατί ζούσαν σε απομακρυσμένη περιοχή. Δεν υπήρχαν θυληκά για να ζευγαρώσουν , και έτσι φαίνεται ότι ήταν τα τελευταία σκυλιά του St. John ο Lassie (στα δεξιά) ήταν 13 χρονών στην φωτογραφία και ο αδελφός του (αριστερά) ήταν 15 χρονών. Προσέξτε ότι έχουν λευκή μουσούδα και πατούσες όπως τα πρώτα Labrador sτην Αγγλία. Το χαρακτηριστικό αυτό δεν υπάρχει πλέον στην φυλή λόγω επιλεκτικής εκτροφής αλλά εμφανίζεται σπάνια σποραδικά.
St Johns dogs
labrador
"Δεν υπάρχει ένας ζωντανός ίσος στην κυνοειδή φυλή "
(Σημειώσεις απο το Stud Book του Duke of Buccleuch's Labrador Retrievers)
Οι ψαράδες και οι φαλαινοθήρες έπλευσαν στον αποκαλούμενο "νέο κόσμο" από το δέκατο πέμπτο αιώνα. Το 1494 η νέα γη "ανακαλύφθηκε" από τους εμπόρους από το Μπρίστολ, και το 1504 η επιχείρηση του Μπρίστολ καθιέρωσε τον πρώτο οικισμό της.
Η αλιευτική βιομηχανία της νέας γης αυξήθηκε και ευημέρησε, ενώ οι στόλοι των αλιευτικών σκαφών από την Αγγλία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες αλίευσαν τα κρύα νερά.
labradorsΤο 1662, ο W.E. Cormack, ένας ντόπιος του ST John, νέας γης, ταξίδεψε με τα πόδια σε ολόκληρη τη χώρα. Στον απολογισμό του ταξιδιού του έγραψε ότι είδε τα μικρά σκυλιά ύδατος, τα οποία περιέγραψε τόσο "αξιοθαύμαστα εκπαιδευμένους retrievers και είναι και σε άλλα χρήσιμα - - το ομαλό ή με κοντά μαλλιά σκυλί προτιμάται, επειδή στον παγωμένο καιρό, το μακρότριχο είδος γεμίζει με πάγο όταν βγεί από το νερό."
το με κοντά μαλλιά σκυλί" ήταν αυτό που ήρθαμε να ξέρουμε ως retriever του Λαμπραντόρ, ενώ το "μακροτριχο μαλλιαρό είδος" ήταν το Newfoundlander. Δεν διασταυρώθηκαν.
ben of hyde
Τα σκυλιά που εξελίχθηκαν σε retrievers λέγονταν κυνηγόσκυλα του ST Huberts. Χρησιμοποιήθηκαν για να βοηθήσουν να φέρουν την λεία στους ψαράδες. Αργότερα το κυνηγόσκυλο του ST Huberts έγινε γνωστό όπως το μικρότερο Newfaoudland, ή συχνότερα το σκυλί ύδατος του ST Johns, και τελικά το σημερινό τους όνομα Labrador Retriever.
Τα σκυλιά των ψαράδων όχι μόνο έπρεπε να βοηθήσουν να μεταφέρουν στη μεταφορά των δικτυών και να ανακτήσουν τα ψάρια που βγήκαν απο αυτά, αλλά έπρεπε επίσης να είναι σε θέση να ανακτήσουν τα πουλιά και τα υδρόβια πουλιά στο κυνήγι.
labradors
Το 1830 ο συνταγματάρχης Hawker αναφέρθηκε στα σκυλιά ύδατος του ST Johns ως, "κατά πολύ το καλύτερα για οποιοδήποτε είδος κυνηγιού είναι γενικά μαύρος και όχι μεγαλύτερος από έναν pointer, πολύ δυνατός στα πόδια με την κοντή ομαλή τρίχα και η ουρά του δεν κατσαρώνει τόσο πολύ, εξαιρετικά γρήγορα ανακτά, κολυμπά και παλεύει."."
Δεν πήρε πολύ πριν να αρχίσουν οι ψαράδες να φέρνουν πίσω όχι μόνο αλιεία από την νέα γη, αλλά και μερικά από καλύτερα retrievers, για να πωληθούν στην αγορά. Ο κύριος λιμένας της εισαγωγής για τα "σκυλιά ύδατος του ST Johns" ήταν ο λιμένας Poole, και στο 1830 αυτά τα πολύτιμα σκυλιά πήγαν στα εκλεκτικά προγράμματα αναπαραγωγής στην Αγγλία και τη Σκωτία..
Αλλά ενώ η αναπαραγωγή στη Μεγάλη Βρετανία συνεχίστηκε, οι βαριοί φόροι σκυλιών στον Καναδά, καθώς επίσης και ένας αγγλικός νόμος καραντίνας, σήμαναν το τέλος για το αρχικό απόθεμα αναπαραγωγής στη νέα γη.
ο 5ος δούκας Buccleuch και ο 7ος δούκας Queensberry, διαδέχτηκαν τον πατέρα τους dukedom Buccleuch το 1819. Ο 5ος δούκας ήταν επίσης ένας από τον πρώτους που εισήγαγε τα σκυλιά του Λαμπραντόρ από τη νέα γη στο 1830, ακριβώς όπωςο αδελφός του Lord John Scott, και 2ος Earl of Malmesbury.
Στα βιβλία εκτροφείου του βρίσκουμε τα σκυλιά που ανήκουν τα πρώτα -πρώτα καταγραμμένα retrievers του Λαμπραντόρ: Lord Malmesbury's Sweep (1877) και Lord Malmesbury's Juno (1878). . Παρήγαγαν την Buccleuch Ned (1882). Σε μια επιστολή του το 1887, στον 6ο δούκα Buccleuch, ο 3ος κόμης Malmesbury αποκάλεσε αρχικά τα σκυλιά "σκυλιά του Λαμπραντόρ." "Tα λέμε πάντα τα σκυλιά του Λαμπραντόρ και έχω κρατήσει τη φυλή τόσο καθαρή όσο θα μπορούσα από τον πρώτο που είχα -- η πραγματική φυλή μπορεί να αναγνωρισθεί από το κοντό τρίχωμα που διώχνει το νερό όπως το πετρέλαιο, και, πάνω απο όλα, μια ουρά όπως μια ενυδρίδα."
stud book
H πρώτη σελίδα Stud Book του Duke of Buccleuch's Labrador Retrievers
Όταν άρχισαν να οργανώνονται κυνήγι του φασιανού, και ο αγριόγαλλος και οι πέρδικες έγιναν δημοφιλείς μεταξύ της ανώτερης τάξης προς το τέλος του δέκατου όγδοου και των δέκατων έννατου αιώνα, το retriever του Λαμπραντόρ έγινε δημοφιλές, και όλο και περισσότεροι pointers και setters αντικαταστάθηκαν με retrievers.
Στις 7 Ιουλίου ..1903 το retriever του Λαμπραντόρ αναγνωρίστηκε αρχικά ως ειδική φυλή από τη Kυνολογικό Όμιλο, όταν αποφασίστηκε να δοθούν οι κατηγορίες στον Όμιλο παρουσιάζει τα Labradors ως χωριστή φυλή. Στις 3 Νοεμβρίου ..1903, το retriever του Λαμπραντόρ αναγνωρίστηκε οριστικά ως χωριστή φυλή, και στις 3 Ιανουαρίου ..1905, η φυλή ταξινομήθηκε χωριστά ως υποποικιλία retrievers.
AvonΜέχρι το 1880 όλα σχεδόν τα Labrador (st John's dogs) είχαν εξαφανιστεί από την Αγγλία. Μία τυχερή συνάντηση μεταξύ των Earl of Malmesbury σε ηλικία 75 χρονών με τον Duke of Buccleuch (1831-1914) και τον Duke of Home (1834-1918) έσωσε τα λαμπραντόρ απο την εξαφάνιση. Όταν συμμετείχαν σε κυνήγι οι δύο άνδρες εντυπωσιάστηκαν απο την ικανότητα των σκύλων του Malmesbury ο οποίος τους έδωσε μερικά για να συνεχίσουν το πρόγραμμα αναπαραγωγής αυτά τα σκυλιά ήταν η Ned (1882) και ο Avon (1865)
Στην φωτογραφία κάτω φαίνονται 2 απο τα τελευταία Newfoundland St. John dogs ο συγγραφέας Richard Wolters έγραψε στο βιβλίο του το Labrador Retriever ότι αυτά τα δύο αρσενικά επιβίωσαν γιατί ζούσαν σε απομακρυσμένη περιοχή. Δεν υπήρχαν θυληκά για να ζευγαρώσουν , και έτσι φαίνεται ότι ήταν τα τελευταία σκυλιά του St. John ο Lassie (στα δεξιά) ήταν 13 χρονών στην φωτογραφία και ο αδελφός του (αριστερά) ήταν 15 χρονών. Προσέξτε ότι έχουν λευκή μουσούδα και πατούσες όπως τα πρώτα Labrador sτην Αγγλία. Το χαρακτηριστικό αυτό δεν υπάρχει πλέον στην φυλή λόγω επιλεκτικής εκτροφής αλλά εμφανίζεται σπάνια σποραδικά.
St Johns dogs
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
